Tutti Fratelli is een sociaal-artistieke werkplaats in Antwerpen onder de artistieke leiding van Reinhilde Decleir. Het wil een antwoord bieden op de maatschappij. Steeds meer mensen vallen uit de boot en leven, zeker in een stedelijke context, meer en meer geïsoleerd. Tutti Fratelli gelooft in het creëren van ontmoetingen in openheid en vertrouwen. In het geven van een ‘taal’ via artistieke processen. Theater als bindmiddel.
In 2003 regisseerde Reinhilde ‘Men zegge het voort-Noordpijn’ met een groep mensen van het Antwerps platform Generatiearmen (APGA). Met eigen verhalen verbaasde, ontroerde en verwonderde deze groep een nokvolle Bourlaschouwburg.
De samenwerking werd, met de zegen van Luc Perceval, en in regie van Reinhilde Decleir, gecontinueerd in 2004 met ‘Men zegge het voort - Entre Nous’.
“Het is Decleirs verdienste dat deze mensen ondanks hun podiumonervarenheid erg sterk op de vloer staan. Een minutieuze regie, gefocust op sobere tekstzegging en inhoudelijke helderheid, tilt de persoonlijke vertellingen op naar integer verteltheater.”
De Morgen, 31 augustus 2004
Met de komst van Josse De Pauw, als artistiek leider in het Toneelhuis werd de samenwerking intenser en het project werd opgenomen in het repertoire van het Toneelhuis. De groep ging Shakespeares werk verkennen en zo kwam de productie ‘The Best of Shakespeare, What a piece of work is man’ tot stand in 2006.
“Opmerkelijk is vooral het artistiek niveau en het respect voor Shakespeares poëtische taal waarmee de voorstelling werd uitgewerkt. Maar ook door wat de dansers en muzikanten presteren. De lat werd hier hoog gelegd en dat siert iedereen die eraan meegewerkt heeft.”
Pol Arias, VRT, 1 juni 2006
“Of je nu jong of oud, allochtoon of autochtoon bent, hier krijg je de indruk iemand te zijn.”
Een deelnemer, Het Nieuwsblad, 22 mei 2006
Na het grote succes in de Roma en de Bourlaschouwburg werd in 2007 besloten een eigen werking op te starten: Tutti Fratelli vzw.
De groep van mensen in armoede breidde zich uit, de spelers komen nu uit alle lagen van de bevolking, met aandacht voor de meest kwetsbaren onder hen: mensen in armoede, senioren, jongeren, allochtoon en autochtoon, student, bakker en professor vinden elkaar bij Tutti Fratelli.
In 2008 speelde Tutti Fratelli de Driestuiversopera van Bertolt Brecht met muziek van Kurt Weill. Rataplan engageerde zich als co-producent. Het succes was onverhoopt. Reinhilde Decleir, ondertussen vooral bekend van ‘Van Vlees en Bloed’, en haar groep kregen lovende reacties, zowel van theaterliefhebbers, kunstenaars als de vrienden en kennissen van de spelers.
“De sociaal-artistieke sector denkt al te vaak dat kwetsbare mensen enkel zichzelf mogen en/of kunnen spelen. Tutti Fratelli doorbreekt dit patroon en durft het gevecht aan met theaterliteratuur.”
Tom Dupont - Antigone
In 2009 ging de confrontatie met repertoire verder met ‘Lysistrata’ van Aristophanes. Het stuk stond in november 2009 in De Roma en de Bourlaschouwburg (24 & 25/11/2009). Deze Griekse klassieker, die heden ten dagen nog niets aan actualiteit heeft ingeboet haalde telkens nokvolle zalen. De Fratelli speelden, dansten, catchten en zongen over de strijd tegen de oorlog en het gemis van geliefden aan het front.
“Korsetten, barokke soutiennes en schreeuwlelijke broekjes laten bij de spelers veel vlees onbedekt. Hun lijven zijn getekend van een heel leven, voorbij de ideale maten, maar onbeschaamd worden ze geëtaleerd. In de sociaal-artistieke praktijk is die fysieke aanpak onvertoond.”
Wouter Hillaert – theaterrecensent in De Standaard
In mei en juni 2010 ging Tutti Fratelli in De Roma en de Bourlaschouwburg in première met
‘Als ik niet aan mezelf denk,
wie zal er dan aan me denken,
als ik alleen maar aan mezelf denk,
waarom besta ik dan,’
‘Een Lied’
In deze voorstelling worden liederen geboren en verteld. Liedjes over leven, dromen, nooit volwassen, oorlog, verdriet, vreugde en vloeken, afscheid, wensen, ver weg, ouder worden, sterven en vragen: waarom? Voor deze voorstelling nodigde Tutti Fratelli bovendien telkens een bekende Vlaamse muzikant uit om deel te nemen en een nummer te zingen met alle Fratelli’s. Onder andere Helmut Lotti en Jan De Smet boden hiervoor hun diensten aan.
‘Broeders en zusters,
Tutti Fratelli,
Jullie hebben mij één van de mooiste avonden van mijn leven bezorgd! Ik was serieus van de gas gepakt. Tranen van ontroering en kippenvel bij zoveel pure schoonheid… en wat een repertorium keuze… Waren jullie radio ik zette hem nooit meer af! Leve iedereen
Merci, merci, merci; Zo blij dat ik mee mocht doen!
Tot spoedig, één van jullie:
Jan De Smet - muzikant’
‘Een Lied is een aangrijpende voorstelling van generatiearmen die hun levensverhaal uitzingen via bekende liederen. Het juiste lied voor de juiste mens. Een voorstelling vol goesting en emotie. Regisseur Reinhilde Decleir is een sterke madame die talenten aanspreekt en mensen doet groeien en bloeien. Is er iets schoners dan een voorstelling die eindigt met dansende spelers en publiek?’
Monica De Coninck, voorzitter OCMW Antwerpen
In de zomer van 2010 maakte Stefaan Perceval met de jongeren van Tutti Fratelli ‘Moederhut’. Moederhut stond op de pleinen van Muziek in de Wijk op de Zomer van Antwerpen.
Ondertussen bouwden de Fratelli’s niet alleen verder aan hun repertoire, maar werkten, schaafden en timmerden ze ook aan hun nieuwe huis. Een huis dat een kasteel geworden is. Op zaterdag 9 april 2011 werd Tutti Fratelli’s cultuurpaleis met veel tromgeroffel geopend in de ruimtes van het voormalige Raamtheater/BAFF.
“Op haar eigen manier probeert Decleir haar Fratelli's zo iets bij te brengen. De ene steekt er acteertechnieken van op, voor een ander is het al een overwinning als hij op tijd komt. Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel, om het met die andere grote toneelschrijver te zeggen. Hen een stuk meer zelfstandigheid geven, zo omschrijft Decleir haar missie. ‘Ze zijn het iets te veel gewend te zeggen: ik kan dat niet. Maar daar komen ze bij mij niet mee weg.'”
Maarten Byttebier, De Standaard, 8 april 2011
In mei 2011 ging de nieuwe voorstelling ‘Het temmen van de feeks’ in première. In 1595 schreef Shakespeare ‘Het temmen van de feeks’. Gaat het om een vrouw met een krachtige, onafhankelijke en geëmancipeerde geest die getemd wordt door een ‘grove kinkel’? Of is het gewoon het spel der liefde?
Laat niemand het in zijn hoofd halen om deze voorstelling te prijzen omdat een ratjetoe minderbedeelden zonder podiumervaring zijn best staat te doen. Dat zou van een onvergeeflijke neerbuigendheid getuigen. Iedereen die na de gezongen finale recht veerde en ontroerd de minutenlange staande ovatie mee aanhield, zal het daarmee eens zijn
Jan De Smet – theaterrecensent - Knack
In het najaar van 2011 herneemt Tutti Fratelli zowel de Driestuiversopera van Bertolt Brecht op muziek van Kurt Weill als de voorstelling ‘Als ik niet aan mezelf denk wie zal er dan een me denken als ik alleen maar aan mezelf denk, waarom besta ik dan, Een Lied. De exacte speeldata zijn te vinden op www.tuttifratelli.be. Ook zal Reinhilde Decleir in de loop van dit najaar de Louis Paul Boonprijs in ontvangst nemen voor haar werk met Tutti Fratelli. De Louis Paul Boonprijs wordt jaarlijks uitgereikt door het kunstenaarscollectief Honest Arts Movement (HAM vzw).
‘Ze gebruikt de vormkracht van theater om een stem te geven aan zij die doorgaans niet gehoord worden. Via de theaterkunst wordt hun zelfbeeld versterkt, hun denken verruimd en hun geloof in een betere toekomst vergroot’.
Motivatie jury HAM vzw